GEZİLECEK YERLER

Köyceğiz Gölü: Akdeniz Bölgesi’nin en batı ucunda yer alan tatlı bir su gölü olan Köyceğiz Gölü’ndeki küçük adada bulunan kalıntılar Cenevizliler döneminde inşa edilen ve bir dönem hapishane olarak kullanılan binaya ait.
Sultaniye Kaplıcaları: Köyceğiz Gölü’nün güney kıyısındaki kaplıcanın suları çeşitli hastalıkarın tedavisinde yararlı oluyor. Kaplıcaya Dalyan’dan tekneyle gidilebildiği gibi Köyceğiz’den dolmuşla ulaşmak da mümkün.
Ekincik: Doğal bir yat limanı olarak bilinen Ekincik, mavi yolculuğa katılanların uğrak yeri. Köyceğiz’e 40 km’lik orman içi yolla bağlanan koyun en ünlü yanı kumsalı.
Kulak Mesire Yeri: Kargıcak Çayı’nın göle döküldüğü yerde bulunan ve günlük ağaçlarıyla çevrili Kulak’ta kamping alanı da var.
Yuvarlak Çayı: Köyceğiz’le Ortaca ilçesini birbirinden ayıran çayın suyundan faydalanılarak kurulan “alabalık tesisleri” işletme bakımından Türkiye’de ilk sıralarda.

NASIL GİDİLİR

Köyceğiz, İstanbul’a 864, Ankara’ya 762, İzmir’e 280, Muğla’ya 60 km. İlçeye Muğla’dan kalkan otobüs ve minibüslerle ulaşılıyor. Dalaman Havaalanı Köyceğiz’e 35 km.

Fethiye denince akla ilk gelen şeylerden biri de yamaç paraşütüdür. Burası Türkiye’de ilk kez yamaç paraşütünün yapıldığı yer olması ile de büyük ün kazanmıştır. Babadağ’dan başlayan uçuşta Fethiye’nin sunduğu bütün güzellikleri 2 bin metre yükseklikten kuşbakışı olarak görmek… Uçuş başladıktan sonra Ölüdeniz, Belcekız, Kelebekler Vadisi, Patara, LykiaYolu, Karaköy, Kabak Koyu, Saklıkent, Göcek kendinlerini bütün güzellikleriyle sizlere sunmak için sıraya girecekler.

Tlos, Pınara, Letoon, Ksanthos ve Sidyma ilçe sınırları içinde görülebilecek yerler arasında yer alıyor.  Bölgenin Kelebekler Vadisi İle birlikte bir başka ekolojik değeri de Saklıkent. Zorlu bir trekking rotasının yüründüğü, gökyüzünün görünmez, gölcüklerin ve setlerin aşılmaz olduğu dokuz kilometrelik kanyonun sonunda şifalı çamurlarla yapılan bir banyo hediyesi var.

Piyer Loti’de içilen çayın ve edilen sohbetin tadı damağımızda çıktığımız kalkıyorsunuz, zira açlık denilen benim pekte dayanamadığım bi duygu var;) Çıkılan yokuş şimdi inilmek için bekliyor, gözlerinizi ağaçlardan ve mezar taşlarından ayırmadan içinizden ettiğiniz dualar ve orada dinlenenlere verdiğiniz sessiz selamlarla aşağı doğru yürüyorsunuz. Ne yalan söyliyim ben biyerden sonra dayanamayıp koşuyorum sonra geride kalanları beklemek için duvara çıkıp oturuyorum ve gözlerimi kapatıp düşünüyorum… hayat gerçekten de verilen en büyük nimet:) En güzeli de içimde öyle bi huzur varki her şeyden herkesten razıyım içimde kimseye karşı en ufak bi olumsuzluk yok, sanırım Eyüp himmetini bizden esirgemiyor bizdekileri temizlemeye başlamış bile.

Dönüşte O Hazretin önünde bir müddet bekliyorsunuz, önce içeri hemen girmek ve Efendimizi (SAV) evinde ağırlama şerefine ulaşmış yani ona önce gönlünün sonrada evinin neyi varsa her şeyinin kapılarını açmış insanın karşısındasınız…Bi cesaret deyip o kapıdan selamınızı aldığından emin olarak giriyorsuznuz. Burası anlatılmaz onunla sizin aranızda…

Sonra Onun yanından ayrılma vakti geliyor yüzünüzü ondan çevirmeden geri geri çıkıyorsunuz yanından, istemiyorsunuz Ona arkanızı dönmeyi, çünkü biliyorsunuz ki O size gülümsüyor…

Eyüp ün o tarihi dar sokaklarında ilerliyorsunuz uygun bi kahvaltı mekanı için. Şimdi buraya kadar gelinirde öylesine bi kahvaltı yapılmaz di mi ,hem yanınızda bu kadar sohbeti tatlı insanlar varken. Sonunda şöyle iki katlı bi konak buluyorsunuz daha içeri girmeden kapıda karşılanıyorsunuz, sabahtan beri sizi bırakmayan güzellikler burada da devam ediyor. Size güzel bi oda gösteriliyor ve kahvaltı sofranız kurulmaya başlanıyor. Keyfiniz tavan yapmış durumda halinizden son derece memnunsunuz ve artık kahvaltı hazır, çayınızla başlıyorsunuz, biraz kıvama geldikten sonra o tereyağında yumurta klasiği geliyor sizi ziyarete . Sanırım teğeyağın mis gibi kokusundan bahsetmeme gerek yok:)

İşte süper bi kahvaltıyla Eyüp’te sabahınız sona eriyor …

Biliyorum bunların üzerine insanın içinden sadece şu geçiyor” Bİ DAHA Bİ HADA”:)))

Tortum gölü, 1700 lü yılların ortalarında bugünkü uzundere ilçesi balıklı köyü batısında bulunan bir dağın heyelan sonucu tortum çayının önünü kesmesiyle oluşmuş bir göl. Erzurum’ a 120 km mesafede. Balıklı köyü yakınında ve göle uzanan yarım ada ile gölün çevresindeki ağaçlı alanlar mesire yeri olarak kullanılmakta.

Otobüsle veya özel otomobilinizle tortum gölü etrafında yolculuk etmek çok keyifli , manzara müthiş gerçekten.

Tortum Şelalesi Türkiye’nin Asya ve Avrupa kıtalarının en yüksek şelalesi ayrıca oluşumu açısından dünyanın ikinci, yüksekliği bakımıdan ise dünyanın üçüncü şelalesi.

İlkbaharda suyu artan, bembeyaz köpüklü sularını akıtan şelalenin dibine kadar merdivenlerden inip Tortum çayını ahşap köprüden geçerek Tortum Hidroelektrik Santrali sahasına aynı merdivenle karşısından çıkılabilmekte. Siz inerken sıçrayan sular sizi yazın sıcağında serinletiyor ve belki de bir zaman sonra hasret kalacağımız kadar güçlü bir sesle çağıldıyor. O kadar ki konuşmaya kalksanız yanınızdakinin sesini duymakta zorlanırsınız. Gelenler heybetiyle seyrine doyun olmayan bir görünüm arzeden şelale önünde mutlaka fotoğraf çektiriyor.

Ağva muhteşem doğası, kumsalı, denizi, yürüyüş alanları ile ziyaretçilerine kusursuz bir tatil imkanı sunuyor…

Her geçen gün yenilenen ve ziyaretçilerine daha temiz, daha güzel imkanlar sunan Ağva’ da tatilin keyfini çıkaracaksınız…

Ağva İstanbulla iç içe olmasına rağmen doğallığını kaybetmemiş ve özellikle yaz dönemlerinde göz dolduruyor… Sevgilinizle, eşinizle yada arkadaşlarınızla gönlünüze göre bir hafta sonu geçirmek istiyorsanız sizlerideağva’ ya bekliyoruz…

Ağva son 1 yıldır otel ve pansiyon bakımından oldukça gelişti, şu an 20 ye yakın tesis ve birçok pansiyon bulunan ağvada gün geçtikçe turizm alanları ve konaklama merkezleri artmaktadır.

Ağva hafta sonu tatilcileri için ideal bir tatil yöresi. İş yerinizden izin alamadınız yada işlerinizin yoğunluğundan tatile çıkma fırsatı bulamıyorsanız ağva tam sizlere göre bir yer… İstanbul’ a 100 km mesafede bulunmakta.

İki koya sahip olan ve yeşil dağlarla denizin birbirine kucak açtığı şirin Amasra ile tanışmamız bundan 3 sene öncesine dayanır. Ben iki kış bir yaz gittim Amasra’ya. Kışın oldukça dingin olan, sokaklarında tek tük insanları görebileceğiniz Amasra yaz aylarında çok kalabalık olmasına rağmen hiçbir şekilde rahatsız edici bir gürültü yaşatmıyor konuklarına. İlçeye girer girmez bu büyülü mekânda neler yapabilirim hayaline kapılıyorsunuz. Tabi önce meşhur Amasra salatasını taze balıklarla beraber mideye indirmek en mantıklı iş. Amasra’ya gelmeden yakın bir arkadaşıma “Amasra’da ne yenir“ sorusunu sorduğumda kesinlikle salatasını ve barbun balığını yemeden gelme demişti. Öyle de yaptım. Canlı Balık Restoran‘da yediğim salata gerçekten çok güzeldi; ama ne yalan söyleyeyim barbun balığı damak tadıma pek de uymadı koca tabak geldiği gibi geri gitti.  Tabi zevk meselesi malûm siz seversiniz ayrı konu. (beğenmememin sebebi de barbun balığının gözüyle beraber pişirilmesi meğer adettenmiş )

Yemekten sonra restorana da yakın olması sebebiyle Amasralılar tarafından üretilen her türlü elişi hediyelik eşyanın satıldığı  Çekiciler Çarşısı‘na yöneldik. Burada satılan eşyaların çoğu ağaç oyma. Masaj aletleri,  tahta takılar, tabureler, topaçlar gemi maketleri hasırlar en çok göze çarpanlar, bunun dışında Amasra hatırası olabilecek, yöreye has bir çok hediyelik eşya da görebilirsiniz. Ayrıca Uzakdoğu malları tek tük de olsa çarşıda yerini almış. E buraya kadar gelip de Amasra hatırası küçük hediyeler almak olmaz tabi. Bir kaç ahşap oyma anahtarlık, “Zıkkım  İç” yazılı küllük ve hoş bir süs eşyasıyla çarşının sonunu getirdik.

Çarşı faslını bitirdikten sonra Amasra limanına gelen teknelere ve yöredeki balıkçılara geceleri ışığıyla el sallayan deniz fenerinin bulunduğu Mendirek‘e doğru yol aldık. Amasraya ayrı bir güzellik katan Mendirek, uzantısı boyunca bir çok aşığın sevgisini duvarlara haykırdığı bir mekan görünümünde.  Buradan Amasranın büyük liman bölümünün tamamını seyretmeniz mümkün. Mendirek’in en uç kısmındaki deniz fenerini fotoğraf karemize dahil ederek güzel bir hatıra fotoğrafı çektik…

Amasra’da geçmişin izlerine her yerde rastlamak mümkün. Mendirekten sonra Ağlayan Ağaç Çay Bahçesi‘ne gitmek için yola koyulduğumuzda bir çok tarihi yapıyla karşılaştık.  Küçük Kilise, Cenavo Şatosu, Fatih Camii… Herbirini ayrı bir heyecanla inceleyerek yavaş yavaş Boztepe’deki Sormagir Kalesini Zindan Kalesine bağlayan ve karanlık kapının bulunduğu Roma döneminde inşa edilen Kemere Köprüsü‘nden geçme zevkini tattık. Ve artık ağlayan ağaçtayız. Amasra’ya gelen her insan mutlaka buranın çayını tatmıştır diye düşünüyorum. Biz de o yorgunlukla bir yandan tavşan kanı çayları içerken bir yandan da muhteşem manzarasıyla karşımızda duran Tavşan Adasını seyre daldık.  Cüzi bir fiyata kiralanabilen dürbünle Tavşan Adası’ndaki, özgürlüğün tadını çıkaran tavşanları çok çok yakından izleyebilmeniz mümkün.  Akşam karanlığı yavaş yavaş yüzünü gösterirken kalacak bir yer ayarlamanın bilincine yeni vardığımız için biz de o yavaşlıkta bir yer aramaya başladık ve Amasra merkezine dolmuşla 5-10 dakka mesafedeki Kaleşah Mahallesi’ndeki Sinan Otel‘e yerleşmeye karar verdik. Amasra’da kalınabilecek çok yer var ama her defasında Sinan Otel hem manzarasından hem de temizliğinden dolayı bana cazip ve hoş gelmiştir. Bakmayın merkeze uzak olduğuna, istediğinizde sizi özel arabalarıyla merkeze indirip istediğinizde otele tekrar getiriyorlar. O yüzden konaklama için tavsiye edebilirim.

Ertesi gün erken kalkıp güneşin doğuşunu seyretmeden Ankara’nın yolunu tutmak olmazdı. Uykuyu seven ben, sabahın nurunda kalkıp güneşin Amasra ile buluşmasını doyasıya değil otobüs saatim gelene kadar seyrettim.  Ayrılma anını anlatmam da bir bu kadar süreceği için yavaştan yazıma son vermek istiyorum.

Unutmadan; ayrıca Amasra’da denize girmek isteyenler  plajlar son derece temiz. Karadeniz’in aniden derinleşen kıyı özelliği burada kendini göstermiyor. Yüzme bilmeyenler bile denizde metrelerce açığa gidebilirler. ( yüzme bilmeyenler gene de çok açılmasa sevinirim mesuliyet almayalım durduk yere )

Sabahın en serin ve son deminde Eyüp’tesiniz bi düşünün herkesin alel acele abdest aldığını, ön saflardan vazgeçtik camide bile boş bir yerin kalmadığını, güvercinlerinin bile bir başka olduğu o güzel mekanda… Namazdan sonra tanımadığınız ama hiçbiri size yabancı gelmeyen insanların arasında ettiğiniz duaların ferahlığıyla avluya çıkıyorsunuz, şadırvanın saçaklarına sığınıyorsunuz başınıza en narin ve zafif dokunuşlarını değdiren rahmete gülümseyerek. Arada yukarı bakıp ya bende seni çok seviyorum rabbim demekten kendinizi alamıyorsunuz. Kimseyi istemiyorsunuz yanınızda bir müddet, o anın, sabahın,  serinliğin huzurla ürpermenin tadını kimseyle paylaşmak istemiyorsunuz.

Etrafda biraz sakinlik oluyor insanlar artık dağılmış ama siz gitmek istemiyorsunuz zaten saat çok erken ve daha Eyüp Sultan Hazretlerinin türbesi bile açılamamış sadece önünden bi selamla geçiyosunuz ,alındığından emin. Ve yukarı doğru o taşlı yoldan tırmanmaya başlıyorsunuz hafifçe kıvrılan ve biraz da dik bir yoldan . Ağaçlar sanki burası için yaratılmış. Evet burası artık Eyüp mezarlığı, mezarlığın içinden geçerken,  zamanının meşhur yazarlarına, yazmayanlarına rastlıyorsuz, bir ağaçlara bir yola birde orda yatanların sakin mezarlarına bakıyorsunuz. Yol boyunca insanı bırakmayan huzur ve garip hesaplarından kurtularak arkanızda bıraktığınız dünya . Sanki yokuş biraz uzamaya başlıyor anlıyorsun az kaldı. Ve yolun sonu selamet şimdi, Piyer Loti’desiniz ve oradaki kahvehanede kendinize güzel bi sandalye kapıyorsunuz en manzaralısından .İstiyorsunuz ki haliç gözünüzün önünden ayrılmasın siz de ondan . Tabi bu saatte o serinlikte ve şu güzellikte içilen çayın tadından bahse lüzüm bile yok.

Ve tatam… evinizdesiniz.:)

Rum tekfuru, kızı Matarni’nin adına kale yaptırmış, ardından buraya bir kasaba kuruluvermiş. Zaman aktıkça ismi de değişmiş durmuş bu mevkinin; Comopolis, Modernes, Moderne, Mudurlu derken Mudurnu olmuş. Özenle korunmuş, Batı Karadeniz’ e özgü mimari dokusuyla , çevresindeki eşsiz doğa güzellikleriyle Mudurnu görenleri kolayca büyülüyor. Bakırcılar Çarşısı‘nda zanaatkarlar yüzyıllık yöntemlerle çalışıyor; atölyelerin aralık kapılarından yavaşça içeri süzülüp, çoğu antika değerindeki asırlık çalışma aletlerini görmek ve işin erbabının hatırını sormak ziyaretçiye kalmış. Yıldırım Camii ve hamamı, Kanuni döneminin hatırası cami ile Armutçular Konağı Mudurnu’nun mimari gücünün doruk noktalarım oluşturuyor. Bir de pazarı vardır Mudurnu’nun , cumartesi günleri kurulur, köylü kadınlar yerel kıyafetleriyle burayı bir renk cümbüşüne çevirir.

Bolu’nun güneybatısında yer alan Mudurnu, Hisar ve Kulaklı Tepelerinin arasında kalan vadi içerisinde kurulu. Daracık sokakları ve tarihievleri, kaplıcaları ve kalesiyle Karadeniz’in görülmeye değer yerlerinden biri.

Atlas Karadeniz Gezi Rehberi

Şunu söyleyebilirim ki o kadar küçük bir yer olmasına rağmen oradan her gün farklı tatlar aldım.Tereyağında alabalığın lezzetimidir, iki kişilik bisikletle uzungöl keşfinin verdiği heyecan mıdır, gölün ihtişamına dalıp zar zor ayılmaktanmıdır yoksa ebelerinin dedelerinin sıcaklığından mıdır nedir bilmiyorum ama Uzungöl’den ayrılmam gerçekten çok sancılı oldu. Ama dönüşte ondan bişeyler götürmeyi de ihmal etmeyerek görünen her zerresinin fotoğrafını çektim, inanın insan orda kendisini senelerdir fotoğrafçıymış moduna sokuyor ve bu moddan çok da keyif alıyor. Buyrun onlardan bir kaçı ;

Velhasıl-ı kelam Uzungöl’de sıkılmanız için hiçbir sebep yok. Son bir uyarı özellikle temmuz sonu ağustos ortası gitmeniz, Uzungöl’de bir günde dört mevsimi yaşamanız anlamına geleceği için tatil planlarınızı bu tarihler arasında yapmanızı tavsiye ederim.

Günlük iş güç halinin verdiği stresten uzaklaşmak ve özellikle yazın sıcağından kurtulmak için Ankaralılar  ya piknik alanlarına ya da Migros, Antares, Optimum, Çepa, Armada, Karum gibi büyük alışveriş merkezlerine akın ediyor. Yoğun insan trafiğinin olduğu bu mekânlara dinlenme hayaliyle giden insanlar çoğu kez daha stresli bir halde evlerinin yolunu tutuyor ve bu her hafta sonu tekrarlandığı için artık bu mekânların çekiciliği de yerini monotonluğa bırakıyor.

Gelelim sadede. Malum Ankara’da deniz olmadığı için “Keşke Ankara’da deniz olsaydı; İzmir İstanbul Antalya gibi metropol şehirler bu konuda ne kadar şanslı” diye yakınan ve denize hasret olan epey insan vardır.  İşte tam bu noktada devreye Ankara’ya 299 kilometre uzaklıkta olan şirin mi şirin bir Karadeniz ilçesi Amasra giriyor.  Ankara Amasra arası yol süresi ortalama üç buçuk - dört saat sürdüğü için deniz aslında Ankara’nın parmak uçlarında denilebilir. Hafta sonu tatilini geçirmek için ve gerçekten kafa dinlemek için, hem de mesafenin az olmasından, gidilesi bir yer Amasra. Peki Amasra nasıl bir memlekettir? derseniz işte onu bu yazımda anlatmak istemedim  inşallah daha ayrıntılı bir şekilde Amasra hakkında bir şeyler yazacağım.

]]> http://www.turistim.com/ankarada-deniz-hayali/feed/